оплакивание

Оплакивание сөзінің мағынасы және оның қазақ тіліндегі эквиваленттері:

"Оплакивание" – орыс тіліндегі сөз, мағынасы қайтыс болған адамды жоқтап, оған аза тұту, жылау, жоқтау айту секілді ритуалдарды білдіреді. Бұл сөз эмоциялық және әлеуметтік мағынаны қамтиды. Берілген мәтінде "оплакивание" сөзінің қазақ тіліндегі эквиваленттері ретінде үш сөз келтірілген:

1. Аза: Қайтыс болған адамға көрсетілетін құрмет, көңіл көшірудің бір түрі. Аза тұту – қайтыс болған адамның жадысын сақтау және оған құрмет көрсету мағынасын білдіреді.
2. Жоқтау: Қайтыс болған адамды жоқтап айтылатын сөздер, өлеңдер, әндер. Жоқтау – қайтыс болған адамның өміріне, қасиеттеріне тоқталып, оған деген сағыныш пен қайғыны білдіру арқылы айтылады.
3. Жылау: Қайтыс болған адамға деген қайғыдан туындаған көз жасы төгу, эмоциялық реакция.

"оплакивание умершего → жоқтау | оплакивание умершего | жоқтау" деген тіркес: Бұл тіркес "оплакивание умершего" (қайтыс болғанды жоқтау) деген орыс тіліндегі фразаның қазақ тіліндегі эквиваленті "жоқтау" екенін көрсетеді. Яғни, қайтыс болған адамды жоқтау ритуалының өзі "жоқтау" деп аталады. Бұл жерде "жоқтау" сөзі екі рет қайталанған, бұл оның маңыздылығын және "оплакивание" сөзінің қазақ тіліндегі баламасы екенін нақтылай түседі.

Қорытынды:

"Оплакивание" сөзі – қайтыс болған адамды жоқтап, оған аза тұту, жылау, жоқтау айту сияқты амалдарды білдіретін орыс тіліндегі сөз. Қазақ тілінде оның эквиваленттері ретінде "аза", "жоқтау" және "жылау" сөздерін қолдануға болады. Бірақ, "оплакивание умершего" фразасының тікелей мағынасы "жоқтау" болып табылады.

Ақмаралдың қайғысы

Көктемгі күн шуақты болғанымен, Ақмаралдың жүрегі ауыр болатын. Әкесінің қазасынан кейін бірінші рет ауылға келгенде, ол бұл жердің бұрынғыдай көңілді емес екенін сезді. Әкесінің жоқтығын барлық үйлер мен адамдар сезініп тұрғандай болды.

Ақмарал әкесінің бейітіне барып, гүлдер қойды. Көзінен жас мөлдіреп ақты. Ол әкесінің суретіне қарай тұрып, есіне барлық жақсы сәттерді елестеді. Оның күлімдеген жүзі, жылы сөздері, дана кеңестері – бәрі оның санасында жаңғырып тұрды.

Айналасындағылар да онымен бірге оплакивание жасады. Ауылдағы әйелдер жоқтау айтып, әкесінің есімдерін аңсаумен еске алды. Олардың дауысы Ақмаралдың жүрегіне үңіліп, қайғысын күшейтті.

Бірақ, қайғының ортасында да Ақмарал күш тапты. Әкесінің жадысын сақтап, оның жолын жалғастыру керектігін ол түсінді. Ол әкесінің армандарының орындалуы үшін күшін жұмсауға бел буды.

Ақмарал бейіттен шығып, аспанға қарады. Күннің шуағы оның бетіне тиді. Ол әкесінің жанында екенін сезді. Әкесінің махаббаты оны әрқашан жетелеуге дайын екенін білді.