опошление

Опошление сөзінің мағынасы:

Берілген анықтама бойынша, "опошление" сөзі мынадай мағыналарды білдіреді:

• Бұрмалау: Бұл, нәрсенің бастапқы түрінен өзгерту, қисайту, дұрыс емес бейнелеу.
• Қадірін кетіру: Бұл, нәрсенің құндылығын, маңыздылығын жою, артықсыздандыру.
• Құнын жою: Бұл, нәрсенің материалдық немесе рухани құнын азайту, жоқ ету.

Этимологиялық талдау:

"Опошление" сөзі орыс тілінен келген. Орыс тілінде "опошлять" етісінен туындаған. "Опошлять" сөзінің этимологиясы туралы бірнеше болжам бар:

1. "Пошлить" сөзімен байланыс: Кейбір лингвистер бұл сөзді "пошлить" (жіберу, тарату) сөзімен байланыстырады. Бұл контексте, "опошлять" – нәрсенің бастапқы мағынасын "тарату", "бұрмалау" деп түсіндірілуі мүмкін.
2. Ескі славян тілінен келгендігі: Тағы бір болжам бойынша, сөз ескі славян тілінен келген және "опоха" (намыс, бедел) сөзімен байланысты. "Опошлять" – намысты кетіру, беделін түсіру деген мағынаны білдіруі мүмкін.

Қазақ тіліндегі қолданылуы:

Қазақ тілінде "опошление" сөзі көбінесе абстрактілі ұғымдарға қатысты қолданылады. Мысалы:

• Мәдени опошление: Мәдениеттің бұрмалануы, қадір-қасиетінің жойылуы.
• Тілдің опошлениесі: Тілдің тазалығының жойылуы, бұзылуы.
• Идеяның опошлениесі: Идеяның бастапқы мағынасының бұрмалануы, құнын жою.

Қорытынды:

"Опошление" сөзі – нәрсенің бастапқы күйін, қадір-қасиетін, құнын жою, бұрмалау процесін білдіретін күрделі мағыналы сөз. Бұл сөз орыс тілінен келген және қазақ тілінде абстрактілі ұғымдарды бейнелеу үшін қолданылады.

Ескі ойыншықтардың тарихы

Ескі шебердің қолынан шыққан ағаштан жасалған ойыншықтардың әрқайсысы – бір ғалам. Олардың әрқайсысының өзіндік есімдері болған, әрі олардың сыртқы түрі де, жасалу жолы да ерекше болған. Бірақ уақыт өте келе, балалардың ойыншықтарға деген қызығушылығы азайды. Ойыншықтарды жинап, жаңа нәрселерге ауыстырды.

Сол кезде шебердің немересі, жас Даниял, әкесінен осы ойыншықтардың тарихын естіп, оларды құтқаруға бел буды. Бірақ ол ойыншықтарды жаңадан бояп, жаңартудың қажеті жоқ екенін түсінді. Олардың ерекшелігі, олардың өткен шақтарында, қолдан жасалған іздерінде жатқан еді.

«Ойыншықтарды жаңарту – оларды опошление етумен тең», – деді шебер әкесі. «Олардың құнын жою, олардың қадірін кетіру. Олардың әрбір сызаты – бір оқиға, әрбір бояуы – бір естелік».

Даниял әкесінің сөзін түсінді. Ол ойыншықтарды жинап, оларды әсем қорапшаға салып, музейге тапсырды. Ол білді, бұл ойыншықтардың құны олардың жаңа түрінде емес, олардың өткен шағында, жасалу жолында, әрі олардың тарихында жатыр.